آنچه یافت می نشود،آنم آرزوست.

علمی - پژوهشی - ادراکات اجتماعی

آنچه یافت می نشود،آنم آرزوست.

علمی - پژوهشی - ادراکات اجتماعی

آنچه یافت می نشود،آنم آرزوست.

مومن به آنچه خدایم می گوید....

سلام به همه دوستان بزرگوار

در این وبلاگ تلاش می شود ضمن توجه به مطالب ادبی از قبیل شعر و داستان و معرفی کتاب به مرور در خصوص رشته مهندسی صنایع نیز مطالبی را به اشتراک بگذارم.
همچنین اکثر وبلاگ ها و وب سایت هایی که در پیوند قرار دارند مفید می باشند و توصیه می کنم حتما بازدید نمائید.

آدرس ایمیل ویژه خوانندگان وبلاگ :
andishekhalagh128@Gmail.com

"سپاس از همراهی شما"

دنبال کنندگان ۲ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
پیام های کوتاه
آخرین نظرات
  • ۱۱ بهمن ۹۵، ۱۵:۱۳ - قاسم صفایی نژاد
    :(

غم نامه کربلا - 1

سه شنبه, ۱۳ مهر ۱۳۹۵، ۰۸:۰۱ ب.ظ

ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴّﻠﺎﻡ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﻪ ﺷﺪ، ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﻰ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ، ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺭﻫﮕﺬﺭﻫﺎ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺍﺷﻚ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ ﻣﻰ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ:

«ﺇِﻧﱠﱠﺎ ﻟِﻠﱠﱠﻪِ ﻭَ ﺇِﻧﱠﱠﺎ ﺇِﻟَﻴْﻪِ ﺭﺍﺟِﻌُﻮﻥَ»

 ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺣﺎﺿﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﻋﻠّﺖ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ﭘﺮﺳﻴﺪ، ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ:
«ﺍﻳﻦ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻨﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻓﺮﺍﺕ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻛﺮﺑﻠﺎ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻰ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴّﻠﺎﻡ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻛﺸﺘﻪ ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺩ. »
ﺷﺨﺼﻰ ﭘﺮﺳﻴﺪ: ﺍﻯ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪ! ﭼﻪ ﻛﺴﻰ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺍ ﻣﻰ ﻛﺸﺪ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ: «ﻣﺮﺩﻯ ﻛﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﻳﺰﻳﺪ ﺍﺳﺖ، ﮔﻮﻳﻰ ﺑﻪ ﻗﺘﻠﮕﺎﻩ ﻭ ﻣﺮﻗﺪ ﺣﺴﻴﻦ ﻣﻰ ﻧﮕﺮﻡ. »
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪّﺗﻰ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻛﺮﺩﻧﺪ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﻣﻨﺒﺮ ﺭﻓﺖ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ ﻋﻠﻴﻬﻤﺎ ﺍﻟﺴّﻠﺎﻡ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻳﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺧﻄﺒﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﻄﺒﻪ، ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴّﻠﺎﻡ ﻭ ﺩﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺣﺴﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴّﻠﺎﻡ ﻧﻬﺎﺩ، ﺳﭙﺲ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ:
«ﺧﺪﺍیا! ﻣﺤﻤّﺪ ﺑﻨﺪﻩ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﭘﺎﻛﺘﺮﻳﻦ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﺷﺠﺮﻩ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺭﺍ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻣّﺘﻢ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﻡ. ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺴﺮﻡ (ﺣﺴﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴّﻠﺎﻡ) ﻛﺸﺘﻪ ﻭ ﻭﺍﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ، ﺧﺪﺍیا! ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﻣﺒﺎﺭﻙ ﮔﺮﺩﺍﻥ، ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺳﺮﻭﺭﺍﻥ ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻩ. ﺧﺪﺍیا! ﺑﻪ ﻗﺎﺗﻞ ﻭ ﺧﻮﺍﺭﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻭ ﺑﺮﻛﺖ ﻧﺪﻩ. »

ﻫﻤﻪ ﺣﺎﺿﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﺑﻠﻨﺪ، ﺯﺍﺭ ﺯﺍﺭ ﮔﺮﻳﺴﺘﻨﺪ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩ:
« ﺃ ﺗﺒﻜﻮﻥ ﻭ ﻟﺎﺗﻨﺼﺮﻭﻧﻪ ، ﺁﻳﺎ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻰ ﻛﻨﻴﺪ، ﻭﻟﻰ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﻴﺪ؟ »

ﺳﭙﺲ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻭ ﺳﻠﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺭﻧﮕﺶ ﺑﺮﺍﻓﺮﻭﺧﺘﻪ ﻭ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﺵ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ (ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺯ ﻣﻨﺒﺮ) ﺑﺎزگشتن ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺳﺮﺷﻚ ﺍﺷﻚ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ ﺑﻮﺩ ﺧﻄﺒﻪ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺧﻮﺍﻧﺪ، ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ:
«ﺍﻯ ﻣﺮﺩم! ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺩﻭ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﮔﺮﺍﻧﻘﺪﺭ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﻛﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻋﺘﺮﺗﻢ ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺘﻢ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﺳﺎﺱ ﺳﺮﺷﺘﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ، ﺁﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎ ﺁﺏ ﻭ ﮔﻞ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻦ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﻭ ﻣﻴﻮﻩ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ (ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻋﺘﺮﺕ) ﺍﺯ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺟﺪﺍ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺣﻮﺽ ﻛﻮﺛﺮ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻭﺍﺭﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻰ ﺑﺮﻡ، ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺟﺰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻛﻪ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﻡ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﻣﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻭ ﺁﻥ ﻣﻮﺩّﺕ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻧﺰﺩﻳﻜﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ، ﺧﻮﺏ ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻯ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻓﺮﺩﺍﻯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺣﻮﺽ ﻛﻮﺛﺮ، ﺑﺎ ﻭﺿﻌﻰ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻛﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. »

#غم_نامه_کربلا (ترجمه لهوف)

محرم ۱۴۳۸

موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۵/۰۷/۱۳

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی